Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

Λυπήσου



Λυπήσου αυτόν που αγαπάει
και δεν μπορεί να αγαπηθεί.
Λυπήσου τη μάνα που γεννάει
και ο θάνατος της παίρνει το παιδί.
Λυπήσου το νέο που χαροπαλεύει
με μια ένεση στην σπασμένη φλέβα του, παραληρεί.
Λυπήσου τον άρρωστο που περιμένει
με αγωνία να εγχειριστεί.
Λυπήσου το γέρο
στην απομόνωση όταν ζει.
Λυπήσου τον εαυτό σου, όταν ποτέ
για κανέναν δεν έχει λυπηθεί.
Λυπήσου αυτούς που έφυγαν απ’  αυτήν την ζωή.
Μα πιο πολύ λυπήσου...
 για αυτούς που μένουν μόνοι
και δεν έχουν κανέναν να τους λυπηθεί.